Gazeteciliğe adanmış bir ömür…
![](https://haber-candir.com.tr/wp-content/uploads/2023/03/gazetecilige-adanmis-bir-omur-lS4Tyvnx.webp)
Türk ekonomisini İstanbul’dan ibaret gören anlayışı yerle bir ederek Anadolu’yu Türkiye’nin gündemine taşıdı. DÜNYA Bugün unsurlarıyla birlikte saygın, güvenilir, bağımsız bir gazete olarak yayın hayatına devam etmektedir. Gazetemizin kurucusu Türk basınının duayeni Nezih Demirkent Bugün gazetemizin kuruluş yıl dönümünde bir kez daha saygıyla anıyoruz. 70 yıllık hayatında büyük başarılara imza atan Demirkent, bağımsızlık ve özgürlüğe adanmış hayatıyla Bab-ı Ali’deki tüm gazetecilerin ağabeyi, babası ve lideri oldu. Sadece gazetemizin değil tüm medyanın ombudsmanıydı.
Nezih Demirkent, 1930 yılında İstanbul’da doğdu. Anadolu ile 1 yaşında babası Yüzbaşı Ahmet Nurettin Bey’in Şanlıurfa’ya atanmasıyla tanıştı. Yüzbaşı Nurettin Bey, 1934 yılında çıkarılan soyadı kanunu ile Demirkent soyadını almıştır. Nezih Demirkent, yıllar sonra bir sohbet sırasında, yakın arkadaşlarından Hasan Yılmaer’e soyadının öyküsünü şu sözlerle anlatmıştır:
“Babam ve ailesi Manisa’nın Demirci semtinden. Soyadını alırken aklına önce mahallenin adı olan Demirci geldi. Sonra demircinin adının ‘tek’ denilebileceğini düşünerek vazgeçti. demiri yapan, demiri döven’ diye soyadını aldı.”
Hakkari, ardından Nezih Demirkent’in ilkokula başladığı Van, Yüzbaşı Nurettin Demirkent’in ‘şark hizmeti’ bitince aile İzmit’e geldi. Nezih Demirkent, Van’da başladığı ilköğrenimini Van’da İzmit’in Akçakoca ilçesindeki okulda sürdürdü. 1941-1942 öğretim yılında Haydarpaşa Lisesi’nin orta bölümüne kaydoldu. Nezih Demirkent, 1948 yılında Haydarpaşa Lisesi’nden mezun oldu ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne girdi. Gazetecilikte yanında olacağı fakültedeki ilk arkadaşları Necmi Tanyolaç ve tıp fakültesi öğrencisi Dr. Mücahit Atmanoğlu, Erol Kol, bir üst sınıftan Hakkı İhtilal oldular. Fakülte yılları lise ve Moda Spor Kulübü gibi sporla iç içe geçmiştir. Çeşitli konularda yapılan tartışmalarda değişmez isimlerden biri de Nezih Demirkent oldu. Demirkent, 1952’de Hukuk Fakültesi’nden mezun olduğunda mesleğini çoktan seçmişti. Artık 50 yılını geçireceği gazetecilik mesleğinin içindeydi.
Son Saat’te mesleğe ilk adım
Genç hukuk öğrencisi Nezih Demirkent, 10 Kasım 1950’de fakülte ikinci sınıftayken Son Saat gazetesinde stajyer spor muhabiri olarak gazeteciliğe başladı. Gazetenin başında Cihat Baban vardı. Eski arkadaşlarından Hakkı İhtilal ve Hasan Pulur, Son Saat’te çalışıyorlardı. Son Saat’teki başarılı çalışmalarıyla dikkat çeken Nezih Demirkent, 1952 yılında Yeni Sabah gazetesinin spor servisinde çalışmaya başladı. Spor yazarlığı yapıyordu. Demirkent’in yeni görevi uzun süre yılın transferi olarak konuşuldu. İlerleyen yıllarda Yeni Sabah’ın yazı işleri müdürlüğüne kadar yükselecek olan yoğun çalışma temposu başladı. İşi bitene kadar evine gitmeyen Demirkent, servisteki arkadaşlarının da birebir tempoda çalışmasını sağladı.
Askeri darbeler, ayaklanmalar, muhtıralar birbirini izledi, gazeteler sık sık kapatıldı, gazeteciler tutuklandı. Nezih Demirkent, televizyon programında o yılları anlatırken, “Bizim kuşak üç askeri darbe gördü. Gazetecilik yapmak zordu” dedi.
Safa Kılıçlıoğlu, 1964 yılında Yeni Sabah gazetesini kapattı. Yeni Sabah’ın kapatılmasından kısa bir süre sonra Nezih Demirkent, Türkiye’de ofset matbaacılıkta ilk kez yayınlanan Hürriyet grubuna bağlı Yeni Gazete’nin yazı işleri müdürü olarak göreve başladı. 1969 yılında gazetenin genel müdür yardımcısı oldu ve 1970 yılında kuruluş müdürü olarak Hürriyet’e geçti. Daha sonra aynı gazetenin genel müdürü oldu. 1981 yılında Hürriyet gazetesinden ayrılarak DÜNYA gazetesini satın aldı ve bu gazetenin imtiyaz sahibi oldu.
Anadolu’nun sesi oldu
Nezih Demirkent, meslek kuruluşlarına büyük önem verdi. Türkiye Spor Yazarları Derneği’nin kurucuları arasında yer aldı. Burhan Felek’in vefatından sonra 1982’de Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin (TGC) başkanı oldu ve 10 yıl bu görevi sürdürdü. Türkiye Gazete Sahipleri Sendikası’nın da başkanlığını yaptı. Demirkent aramızdan ayrılmadan önce Türkiye Gazete Sahipleri Derneği Başkanı ve İstanbul Sanayi Odası üyesiydi. Manisa’daki Celal Bayar Üniversitesi, Nezih Demirkent’e ‘Fahri Doktor’ unvanını vermişti.
Hayatı boyunca spora büyük değer veren Demirkent, Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi Başkan Yardımcılığı görevini üstlendi ve bu görevi vefatına kadar sürdürdü. TGC Başkanlığı döneminde Gazeteciler Sosyal Hizmetler ve Emeklilik Vakfı’nı yöneten Demirkent, TGC’nin yayın organı Bizim Gazete’nin aylık yayınına başladı. Ayrıca Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu TGC Hikmet Memduh Kızılağaç Huzurevi ve TGC Basın Müzesi projelerini hayata geçirdi.
Türk basınının duayen ismi Nezih Demirkent, 11 Şubat 2001’de sona eren 70 yıllık başarılı ve onurlu yaşamında WORLD ile ekonomi haberciliğinde bir ilke imza attı. İstanbul’un. Anadolu ekonomisini Türkiye’nin gündemine taşıdı. Türkiye ekonomisinin merkezi ile gövdesi arasındaki köprüleri o kurdu.
Dünyanın Yayın İlkeleri
Özel teşebbüsten ve serbest piyasa ekonomisinden yanadır.
**
Haber ve yorumlarda sansasyonellikten ve şantajdan kaçınır.
Kişilikleri yıpratıcı yayınlar yapmazlar, şahıslara alet olmazlar; iş dünyasının bireylerini tanıtır.
**
Ekonomik hayata yön verme, kişi ve gruplara fayda sağlama sonucunu doğurabilecek haber ve yorumların yayınlanmasından kaçınır.
**
Yeni yöntem ve teknolojilere karşı çıkmaz. Çevrenin her zaman ekonomik kalkınmayı sağlayacak şekilde korunması gerektiği görüşünü benimser.
**
İş dünyasının kendi içinde ve diğer departmanlarla bağlantısını sağlamayı asli görevi olarak benimser.
**
Siyasi gelişmeleri ekonomik hayatı etkilediği ölçüde izler ve gerektiğinde yorum yapar.
**
İş hayatında okuyucularına faydalı haber ve yorumlar yapmayı amaçlar. Bunun için olayı tüm detaylarıyla anlamaya ve sayısal olarak konuşmaya özen gösterir. Uzmanların yorumlarıyla doğrudan kullanıma hazır bilgiler sunar.
**
Haber konusunun seçiminde ve değerlendirilmesinde (a) şirket, (b) kişi, (c) departman, (d) bölge, (e) makroekonomi değer sıralaması uygulanır.
**
Haber verdiği olayların gelişimini takip eder; Haberde ve sunuluş biçiminde okuyucunun alışkanlıklarına saygının bir gereği olan değerler sürekliliği.